أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ قَالَ الْقَاضِي يَعْنِي ابْنَ الْكَسَّارِ سَمِعْتُ عَبْدَ الصَّمَدِ الْبُخَارِيَّ يَقُولُ حَفْصُ بْنُ عُمَرَ الَّذِي يَرْوِي عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ لَا أَعْرِفُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ سَقَطَ الْوَاوُ مِنْ حَفْصِ بْنِ عَمْرٍو الرَّبَالِيِّ الْمَشْهُورُ بِالرِّوَايَةِ عَنْ الْبَصْرِيِّينَ وَهُوَ ثِقَةٌ ذَكَرَهُ فِي هَذَا الْخَبَرِ فِي حَدِيثِ مَنْصُورِ بْنِ سَعْدٍ فِي بَابِ صِفَةِ الْمُسْلِمِ سَمِعْتُهُ يَقُولُ لَا أَعْلَمُ رَوَى حَدِيثَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ الْمَرْفُوعَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ بِزِيَادَةِ قَوْلِهِ وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبِيحَتَنَا وَصَلَّوْا صَلَاتَنَا عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ إِلَّا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْمُبَارَكِ وَيَحْيَى بْنَ أَيُّوبَ الْبَصْرِيَّ وَهُوَ فِي هَذَا الْجُزْءِ فِي بَابِ مَا يُقَاتِلُ النَّاسَ
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ Шуъбадан, у Қатодадан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан бирор киши ўзига севадиган нарсани биродари учун ҳам севмагунча (комил) имон келтирган бўлмайди,» дедилар. Қозий — яъни Ибнул-Кассор — деди: Мен Абдуссамад ал-Бухорийнинг шундай деганини эшитдим: Абдурраҳмон ибн Маҳдийдан ривоят қилувчи Ҳафс ибн Умар — мен уни танимайман, балки бу машҳур басраликлардан ривоят қилувчи, ишончли (сиқа) бўлган Ҳафс ибн Амр ар-Робалийнинг (исмидан) «вов» ҳарфи тушиб қолгандир. Буни у Мансур ибн Саъднинг «Мусулмоннинг сифати» бобидаги ҳадисида зикр қилди. Мен унинг шундай деганини эшитдим: Анас ибн Моликнинг марфуъ ҳадиси — «Мен одамлар билан жанг қилишга буюрилдим» — унинг «ва улар қибламизга юзландилар, сўйган (гўшт)имизни едилар ва намозимизни ўқидилар» деган зиёдаси билан Ҳумайд ат-Тавилдан ривоят қилинганини билмайман, фақат Абдуллаҳ ибнул-Муборак ва Яҳё ибн Айюб ал-Басрийдан бошқа (ривоят қилмаган). У (ҳадис) шу жузда «Одамлар билан нима устида жанг қилиниши» бобидадир.