حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ وَالْعَسَلَ . فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا الْخَبَرِ . وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ تُوجَدَ مِنْهُ الرِّيحُ . وَفِي الْحَدِيثِ قَالَتْ سَوْدَةُ بَلْ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ . قَالَ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً سَقَتْنِي حَفْصَةُ " . فَقُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْمَغَافِيرُ مُقْلَةٌ وَهِيَ صَمْغَةٌ . وَجَرَسَتْ رَعَتْ . وَالْعُرْفُطُ نَبْتٌ مِنْ نَبْتِ النَّحْلِ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али, унга Абу Усома Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан ҳадис айтди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ширинлик ва асални яхши кўрардилар» деди. Сўнг у ушбу хабарнинг бир қисмини зикр қилди. Ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзидан (ёмон) ҳид сезилиши оғир ботарди. Ҳадисда: Савда: «Йўқ, сен мағофир единг» деди. У: «Йўқ, мен асал ичдим, уни менга Ҳафса ичирди» деди. Мен: «Унинг асалариси урфут (ўсимлиги)ни ўтлаган экан» дедим. Абу Довуд айтди: Мағофир — муқла бўлиб, у елимдир. «Жарасат» — ўтлади (дегани). Урфут эса асалари (озиқланадиган) ўсимликлардан бир ўсимликдир.