حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تُخْبِرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلاً فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَيَّتُنَا مَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُنَّ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ " . فَنَزَلَتْ { لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي } إِلَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ } لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ رضى الله عنهما { وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا } لِقَوْلِهِ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً " .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Ҳанбал, унга Ҳажжож ибн Муҳаммад ҳадис айтди: «Ибн Журайж Атодан айтдики, у Убайд ибн Умайрдан эшитди». У: «Мен Оишадан — розияллаҳу анҳо — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжасидан эшитдим, у хабар бериб айтдики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайнаб бинт Жаҳшнинг олдида турардилар ва унинг ҳузурида асал (шарбати) ичардилар. Мен ва Ҳафса: «Қайсимизнинг олдимизга Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кирса, у: ‹Мен сиздан мағофир (ёмон ҳидли елим) ҳидини сезяпман› десин» деб келишиб олдик. У улардан бирининг олдига кирди ва у (аёл) унга шуни айтди. У: ‹Йўқ, мен Зайнаб бинт Жаҳшнинг олдида асал ичган эдим, энди унга қайтмайман› деди. Шунда ‹Аллаҳ сенга ҳалол қилган нарсани нега ҳаром қиласан, (хотинларингнинг розилигини) излаб...› дан то ‹...агар икковингиз Аллаҳга тавба қилсаларингиз› гача Оиша ва Ҳафса — розияллаҳу анҳумо — ҳақида, ‹Эсла, Набий ўз жуфтларидан бирига бир гапни сир қилиб айтганида...› эса унинг ‹Йўқ, мен асал ичган эдим› деган сўзи ҳақида нозил бўлди» деди.