حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الضُّحَى، قَالَ حَدَّثَنِي مَسْرُوقٌ، قَالَ حَدَّثَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ، قَالَ انْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ، فَتَلَقَّيْتُهُ بِمَاءٍ، فَتَوَضَّأَ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَأْمِيَّةٌ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ، فَذَهَبَ يُخْرِجُ يَدَيْهِ مِنْ كُمَّيْهِ فَكَانَا ضَيِّقَيْنِ، فَأَخْرَجَ يَدَيْهِ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ، فَغَسَلَهُمَا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَعَلَى خُفَّيْهِ.
Қайс ибн Ҳафс, Абдулвоҳиддан: Бизга Аъмаш: Менга Абуз Зуҳо: Менга Масруқ: Менга Муғийра ибн Шуъба айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳожатларига (қазои ҳожат учун) кетдилар, сўнг келдилар. Мен у кишини сув билан кутиб олдим, у киши таҳорат олдилар — устларида Шом жуббаси бор эди. У киши оғизларини чайдилар, бурунга сув олдилар ва юзларини ювдилар, сўнг қўлларини енгларидан чиқармоқчи бўлдилар, аммо улар тор эди, шунда қўлларини жуббанинг остидан чиқардилар, уларни ювдилар ва бошлари ва икки маҳси устига масъҳ қилдилар.