وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلاَهُمَا عَنْ هُشَيْمٍ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ فَاجْتَوَوْهَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ شِئْتُمْ أَنْ تَخْرُجُوا إِلَى إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَتَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا " . فَفَعَلُوا فَصَحُّوا ثُمَّ مَالُوا عَلَى الرِّعَاءِ فَقَتَلُوهُمْ وَارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَسَاقُوا ذَوْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ فِي أَثْرِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ وَتَرَكَهُمْ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُوا
Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ва Абу Бакр ибн Абу Шайба — иккаласи Ҳушаймдан, лафз Яҳёга тегишли — ривоят қилдилар, у: «Бизга Ҳушайм Абдулазиз ибн Суҳайб ва Ҳумайддан, улар Анас ибн Моликдан хабар бердиларки, Урайна (қабиласи)дан бир неча кишилар Мадинага, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдилар ва у ернинг ҳавоси уларга ёқмади. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: ‹Агар хоҳласангизлар, садақа туялари олдига чиқиб, уларнинг сутларидан ва сийдикларидан ичинг›, деди. Улар шундай қилдилар ва соғайиб кетдилар. Сўнг чўпонларнинг устига ҳужум қилиб, уларни ўлдирдилар, Исломдан муртад бўлдилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг туяларини ҳайдаб кетдилар. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди, у уларнинг изидан (киши) юборди, улар келтирилди. Сўнг у уларнинг қўл-оёқларини кесди, кўзларини ўйдирди ва уларни Ҳаррада — то ўлгунча — ташлаб қўйди», деди.