حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلاً، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَنَا فَرَطُكُمْ، عَلَى الْحَوْضِ مَنْ وَرَدَ شَرِبَ وَمَنْ شَرِبَ لَمْ يَظْمَأْ أَبَدًا وَلَيَرِدَنَّ عَلَىَّ أَقْوَامٌ أَعْرِفُهُمْ وَيَعْرِفُونِي ثُمَّ يُحَالُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ " . قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَسَمِعَ النُّعْمَانُ بْنُ أَبِي عَيَّاشٍ وَأَنَا أُحَدِّثُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ هَكَذَا سَمِعْتَ سَهْلاً يَقُولُ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ . قَالَ وَأَنَا أَشْهَدُ، عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ لَسَمِعْتُهُ يَزِيدُ فَيَقُولُ " إِنَّهُمْ مِنِّي . فَيُقَالُ إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا عَمِلُوا بَعْدَكَ . فَأَقُولُ سُحْقًا سُحْقًا لِمَنْ بَدَّلَ بَعْدِي " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Яъқуб — яъни ибн Абдурраҳмон ал-Қорий — Абу Ҳозимдан ривоят қилди, у деди: Мен Саҳлнинг шундай деганини эшитдим: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитдим: «Мен ҳавз устида сизларнинг олдинда борувчингизман. Ким (унга) келса, ичади; ким ичса, ундан кейин ҳеч қачон чанқамайди. Менинг олдимга шундай қавмлар келадики, мен уларни танийман, улар ҳам мени танийди. Сўнг мен билан уларнинг ораси тўсилади». Абу Ҳозим деди: Мен уларга бу ҳадисни сўзлаб бераётганимда, Нуъмон ибн Абу Айёш эшитди ва: «Саҳлнинг шундай деганини шу тарзда эшитдингми?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У деди: «Мен ҳам Абу Саъид ал-Худрий ҳақида гувоҳлик бераманки, мен унинг бунга зиёда қилиб шундай деганини эшитдим: ‹(Мен): ‹Улар мендандиръ, дейман. Шунда: ‹Сен улардан кейин нима қилганларини билмайсанъ, дейилади. Мен эса: ‹Мендан кейин (дийнни) ўзгартирганларга йироқлик бўлсин, йироқлик бўлсин! дейман›».