وَحَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ عَمْرٍو الضَّبِّيُّ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " حَوْضِي مَسِيرَةُ شَهْرٍ وَزَوَايَاهُ سَوَاءٌ وَمَاؤُهُ أَبْيَضُ مِنَ الْوَرِقِ وَرِيحُهُ أَطْيَبُ مِنَ الْمِسْكِ وَكِيزَانُهُ كَنُجُومِ السَّمَاءِ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلاَ يَظْمَأُ بَعْدَهُ أَبَدًا " . قَالَ وَقَالَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي عَلَى الْحَوْضِ حَتَّى أَنْظُرَ مَنْ يَرِدُ عَلَىَّ مِنْكُمْ وَسَيُؤْخَذُ أُنَاسٌ دُونِي فَأَقُولُ يَا رَبِّ مِنِّي وَمِنْ أُمَّتِي . فَيُقَالُ أَمَا شَعَرْتَ مَا عَمِلُوا بَعْدَكَ وَاللَّهِ مَا بَرِحُوا بَعْدَكَ يَرْجِعُونَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ " . قَالَ فَكَانَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ أَنْ نَرْجِعَ عَلَى أَعْقَابِنَا أَوْ أَنْ نُفْتَنَ عَنْ دِينِنَا
Бизга Довуд ибн Амр ад-Доббий ривоят қилди, бизга Нофеъ ибн Умар ал-Жумаҳий Ибн Абу Мулайкадан ривоят қилди, у деди: Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Ос деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Менинг ҳавзим бир ойлик масофадир, унинг бурчаклари тенг, суви кумушдан оқроқ, иси мискдан хушбўйроқ, кўзалари осмондаги юлдузлардек (кўп)дир. Ким ундан ичса, ундан кейин ҳеч қачон чанқамайди», деди. (Рови) деди: Асмо бинт Абу Бакр деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен ҳавз устидаман, сизлардан ким менинг олдимга келишини кузатиб тураман. Мендан (ариқлатиб) баъзи одамлар олиб қўйилади, шунда мен: ‹Эй Роббим, (улар) мендан ва менинг умматимдандир›, дейман. Шунда: ‹Сен улардан кейин нима қилганларини сезмадингми? Валлаҳи, улар сендан кейин тинмай ортларига (орқага) қайтдилар›, дейилади», деди. (Рови) деди: Ибн Абу Мулайка шундай дер эди: «Аллаҳим, биз ортимизга (орқага) қайтишимиздан ёки дийнимиздан адаштирилишимиздан Сенга паноҳ тилаймиз».