حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا نَتَحَدَّثُ بِحَجَّةِ الْوَدَاعِ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا، وَلاَ نَدْرِي مَا حَجَّةُ الْوَدَاعِ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ ذَكَرَ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ فَأَطْنَبَ فِي ذِكْرِهِ وَقَالَ " مَا بَعَثَ اللَّهُ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ أَنْذَرَ أُمَّتَهُ، أَنْذَرَهُ نُوحٌ وَالنَّبِيُّونَ مِنْ بَعْدِهِ، وَإِنَّهُ يَخْرُجُ فِيكُمْ، فَمَا خَفِيَ عَلَيْكُمْ مِنْ شَأْنِهِ فَلَيْسَ يَخْفَى عَلَيْكُمْ أَنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ عَلَى مَا يَخْفَى عَلَيْكُمْ ثَلاَثًا، إِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ، وَإِنَّهُ أَعْوَرُ عَيْنِ الْيُمْنَى، كَأَنَّ عَيْنَهُ عِنَبَةٌ طَافِيَةٌ ". " أَلاَ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ، كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا، فِي شَهْرِكُمْ هَذَا، أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ". قَالُوا نَعَمْ. قَالَ " اللَّهُمَّ اشْهَدْ، ثَلاَثًا، وَيْلَكُمْ، أَوْ وَيْحَكُمُ، انْظُرُوا لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا، يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ".
Яҳё ибн Сулаймон бизга айтди, деди: Ибн Ваҳб менга хабар берди, деди: Умар ибн Муҳаммад менга айтди, отаси унга Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан айтди: У айтди: Биз видолашув ҳажи ҳақида гаплашардик, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам орамизда эди, биз видолашув ҳажи нима эканини билмасдик. У Аллаҳга ҳамд ва сано айтди, кейин Масиҳ Дажжолни зикр қилиб, унинг зикрини чўзди ва деди: «Аллаҳ ҳеч бир набий юбормадики, у умматини ундан огоҳлантирмаган бўлсин. Нуҳ ҳам, ундан кейинги набийлар ҳам (умматларини) ундан огоҳлантирган. У сизларнинг ичингизда чиқади. Унинг ишидан сизга нима яширин бўлса ҳам, Роббингиз сиздан яширин эмаслиги сизга яширин эмасдир» — уч марта. «Албатта Роббингиз кўр эмас, у (Дажжол) эса ўнг кўзи кўр, унинг кўзи гўё (сувга) қалқиб чиққан узумдай.» «Огоҳ бўлингки, Аллаҳ сизларга қонларингизни ва мол-мулкларингизни — бу кунингиз ҳурмати каби, бу шаҳрингизда, бу ойингизда — ҳаром қилди. Огоҳ бўлингки, етказдимми?» Улар: «Ҳа» дедилар. У деди: «Аллаҳумма, гувоҳ бўл» — уч марта. «Вой сизларга! Ёки: эҳтиёт бўлинглар! Мендан кейин кофирларга айланиб, бир-бирингизнинг бўйнингизни урманглар.»