وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، وَأَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ، - وَاللَّفْظُ مِنْهُمَا قَرِيبٌ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، - فِي رِوَايَةِ حَجَّاجِ بْنِ يَزِيدَ أَبُو زَيْدٍ الأَحْوَلُ - حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَفْلَحَ، مَوْلَى أَبِي أَيُّوبَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ عَلَيْهِ فَنَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي السُّفْلِ وَأَبُو أَيُّوبَ فِي الْعُلْوِ - قَالَ - فَانْتَبَهَ أَبُو أَيُّوبَ لَيْلَةً فَقَالَ نَمْشِي فَوْقَ رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَتَنَحَّوْا فَبَاتُوا فِي جَانِبٍ ثُمَّ قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " السُّفْلُ أَرْفَقُ " . فَقَالَ لاَ أَعْلُو سَقِيفَةً أَنْتَ تَحْتَهَا . فَتَحَوَّلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الْعُلْوِ وَأَبُو أَيُّوبَ فِي السُّفْلِ فَكَانَ يَصْنَعُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا فَإِذَا جِيءَ بِهِ إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ مَوْضِعِ أَصَابِعِهِ فَيَتَتَبَّعُ مَوْضِعَ أَصَابِعِهِ فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا فِيهِ ثُومٌ فَلَمَّا رُدَّ إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ مَوْضِعِ أَصَابِعِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ لَهُ لَمْ يَأْكُلْ . فَفَزِعَ وَصَعِدَ إِلَيْهِ فَقَالَ أَحَرَامٌ هُوَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ " . قَالَ فَإِنِّي أَكْرَهُ مَا تَكْرَهُ أَوْ مَا كَرِهْتَ . قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُؤْتَى .
Менга Ҳажжож ибн Шоир ва Аҳмад ибн Саъид ибн Сахр — сўзлари бир-бирига яқин — ривоят қилдилар: улар айтдилар: бизга Абу ан-Нуъмон ривоят қилди: бизга Собит — Ҳажжожнинг ривоятида Ибн Язид Абу Зайд ал-Аҳвал — ривоят қилди: бизга Осим Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан, у Афлаҳ Абу Айюбнинг мавлосидан, у Абу Айюбдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг ҳузурига тушди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пастки қаватда, Абу Айюб эса устки қаватда жойлашди. У айтди: Абу Айюб бир кеча уйғониб қолди ва: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг боши устида юрибмиз» деди. Улар четга сурилиб, бир томонда тунашди. Сўнг у буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга айтди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Пастки (қават) қулайроқдир» деди. У: «Сен остида бўлган том устига чиқмайман» деди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам устки қаватга, Абу Айюб пастки қаватга кўчди. У Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам учун таом тайёрларди, таом унга келтирилганда, у бармоқларининг ўрни ҳақида сўрар ва бармоқларининг ўрнини изларди. Бир марта у унга ичида саримсоқ бўлган таом тайёрлади, таом унга қайтарилганда, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бармоқлари ўрни ҳақида сўради, унга: «У емади» дейилди. У чўчиб, унинг олдига кўтарилиб чиқди ва: «У ҳаромми?» деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Йўқ, лекин мен уни ёқтирмайман» деди. У: «Сен ёқтирмаганни мен ҳам ёқтирмайман» ёки «сен ёқтирмаган нарсани» деди. У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга (ваҳий) келар эди.