حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنْ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ الأَشْجَعِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي مَجْهُودٌ . فَأَرْسَلَ إِلَى بَعْضِ نِسَائِهِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عِنْدِي إِلاَّ مَاءٌ . ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى أُخْرَى فَقَالَتْ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى قُلْنَ كُلُّهُنَّ مِثْلَ ذَلِكَ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عِنْدِي إِلاَّ مَاءٌ . فَقَالَ " مَنْ يُضِيفُ هَذَا اللَّيْلَةَ رَحِمَهُ اللَّهُ " . فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَانْطَلَقَ بِهِ إِلَى رَحْلِهِ فَقَالَ لاِمْرَأَتِهِ هَلْ عِنْدَكِ شَىْءٌ . قَالَتْ لاَ إِلاَّ قُوتُ صِبْيَانِي . قَالَ فَعَلِّلِيهِمْ بِشَىْءٍ فَإِذَا دَخَلَ ضَيْفُنَا فَأَطْفِئِي السِّرَاجَ وَأَرِيهِ أَنَّا نَأْكُلُ فَإِذَا أَهْوَى لِيَأْكُلَ فَقُومِي إِلَى السِّرَاجِ حَتَّى تُطْفِئِيهِ . قَالَ فَقَعَدُوا وَأَكَلَ الضَّيْفُ . فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " قَدْ عَجِبَ اللَّهُ مِنْ صَنِيعِكُمَا بِضَيْفِكُمَا اللَّيْلَةَ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди: бизга Жарир ибн Абдулҳамид Фузайл ибн Ғазвондан, у Абу Ҳозим ал-Ашжаъийдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У айтди: бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келиб: «Мен очликдан толиқиб қолдим» деди. У аёлларидан бирига (киши) юборди, у (аёл): «Сени ҳақ билан жўнатган Зот ҳақи, менинг ҳузуримда сувдан бошқа нарса йўқ» деди. Сўнг бошқасига юборди, у ҳам шундайини айтди, ҳаммаси шундай дегунча: «Йўқ, сени ҳақ билан жўнатган Зот ҳақи, менинг ҳузуримда сувдан бошқа нарса йўқ» дедилар. Шунда у: «Бу (киши)ни бу кеча ким меҳмон қилади, Аллаҳ унга раҳм қилсин» деди. Ансорлардан бир киши туриб: «Мен, эй Расулуллаҳ» деди. У уни ўз манзилига олиб борди ва хотинига: «Сенда бирор нарса борми?» деди. У: «Йўқ, фақат болаларимнинг озиғи бор» деди. У: «Уларни бирор нарса билан овунтир, меҳмонимиз кирганда чироқни ўчир ва унга гўё биз еяётгандай қилиб кўрсат, у ея бошлаганда чироққа туриб уни ўчир» деди. У айтди: улар ўтирдилар, меҳмон еди. Тонг отганда, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига эрталаб борди. У: «Аллаҳ бу кеча иккалангизнинг меҳмонингизга қилган ишингиздан ҳайратга тушди (рози бўлди)» деди.