حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ دَاوُدَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ خَالَهُ أَبَا بُرْدَةَ بْنَ نِيَارٍ، ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يَذْبَحَ النَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ اللَّحْمُ فِيهِ مَكْرُوهٌ وَإِنِّي عَجَّلْتُ نَسِيكَتِي لأُطْعِمَ أَهْلِي وَجِيرَانِي وَأَهْلَ دَارِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعِدْ نُسُكًا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عِنْدِي عَنَاقَ لَبَنٍ هِيَ خَيْرٌ مِنْ شَاتَىْ لَحْمٍ . فَقَالَ " هِيَ خَيْرُ نَسِيكَتَيْكَ وَلاَ تَجْزِي جَذَعَةٌ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Ҳушайм Довуддан, у аш-Шаъбийдан, у ал-Баро ибн Озибдан хабар бердики: Унинг тоғаси Абу Бурда ибн Ниёр Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сўйишидан олдин сўйди ва: «Эй Расулуллаҳ, бу кун гўшт (ейилиши) ёқимли бўлган кундир, мен эса қурбонлигимни аҳлим, қўшниларим ва уй аҳлимни таомлантириш учун эртароқ қилдим», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қурбонликни қайтар», деди. У: «Эй Расулуллаҳ, менинг олдимда бир ёшли эчки (аноқ) бор, у гўшт учун иккита қўйдан ҳам яхшироқдир», деди. У зот: «У сенинг икки қурбонлигинг ичида энг яхшисидир, лекин сендан кейин ҳеч ким учун жазаъа (бир ёшли) кифоя қилмайди», деди.