وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُلَيَّةَ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو - قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ النَّحْرِ " مَنْ كَانَ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيُعِدْ " . فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا يَوْمٌ يُشْتَهَى فِيهِ اللَّحْمُ . وَذَكَرَ هَنَةً مِنْ جِيرَانِهِ كَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَدَّقَهُ قَالَ وَعِنْدِي جَذَعَةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ شَاتَىْ لَحْمٍ أَفَأَذْبَحُهَا قَالَ فَرَخَّصَ لَهُ فَقَالَ لاَ أَدْرِي أَبَلَغَتْ رُخْصَتُهُ مَنْ سِوَاهُ أَمْ لاَ قَالَ وَانْكَفَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى كَبْشَيْنِ فَذَبَحَهُمَا فَقَامَ النَّاسُ إِلَى غُنَيْمَةٍ فَتَوَزَّعُوهَا . أَوْ قَالَ فَتَجَزَّعُوهَا .
Менга Яҳё ибн Айюб, Амр ан-Ноқид ва Зуҳайр ибн Ҳарб, ҳаммаси Ибн Улайядан ривоят қилди - лафз Амрники - у айтди: бизга Исмоил ибн Иброҳим Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Анасдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Наҳр куни: «Ким намоздан олдин сўйган бўлса, қайтарсин», деди. Бир киши туриб: «Эй Расулуллаҳ, бу гўшт иштаҳа қилинадиган кундир», деди ва қўшниларидан бир нарсани (камбағаллигини) зикр қилди - гўё Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни тасдиқлагандек. У: «Менинг олдимда жазаъа (бир ёшли) бор, у менга гўшт учун иккита қўйдан суюклироқдир, уни сўяйми?», деди. (Рови) айтди: У зот унга рухсат берди. Мен билмайман, унинг рухсати ўзидан бошқаларга ҳам етганми ёки йўқми. (Рови) айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам иккита қўчқорга юзланиб уларни сўйди, одамлар эса бир пода қўйга йўналдилар ва уни ўзаро бўлиб олдилар. Ёки: уни қисмларга ажратдилар, деди.