حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَفْطَرَ فِي رَمَضَانَ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُعْتِقَ رَقَبَةً أَوْ يَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ أَوْ يُطْعِمَ سِتِّينَ مِسْكِينًا . قَالَ لاَ أَجِدُ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اجْلِسْ " . فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ فَقَالَ " خُذْ هَذَا فَتَصَدَّقْ بِهِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحَدٌ أَحْوَجَ مِنِّي . فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ وَقَالَ لَهُ " كُلْهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَلَى لَفْظِ مَالِكٍ أَنَّ رَجُلاً أَفْطَرَ وَقَالَ فِيهِ " أَوْ تُعْتِقَ رَقَبَةً أَوْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ أَوْ تُطْعِمَ سِتِّينَ مِسْكِينًا " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, бир киши Рамазонда (рўзасини) бузди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир қул озод қилишни ёки кетма-кет икки ой рўза тутишни ёки олтмиш мискинни таомлантиришни буюрдилар. У: «Топа олмайман», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Ўтир», дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида хурмо бўлган бир сават келтирилди. У: «Буни олгин ва садақа қилгин», дедилар. У: «Эй Расулуллаҳ, мендан муҳтожроқ бирор киши йўқ», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олд (қозиқ) тишлари кўрингунча кулиб, унга: «Уни ўзинг егин», дедилар. Абу Довуд деди: Уни Ибн Журайж аз-Зуҳрийдан Моликнинг лафзига мувофиқ «Бир киши (рўзасини) бузди» деб ривоят қилди ва унда: «Ё бир қул озод қиласан, ё икки ой рўза тутасан, ё олтмиш мискинни таомлантирасан» деди.