حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مَعْمَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ، عَنْ خُوَيْلَةَ بِنْتِ مَالِكِ بْنِ ثَعْلَبَةَ، قَالَتْ ظَاهَرَ مِنِّي زَوْجِي أَوْسُ بْنُ الصَّامِتِ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَشْكُو إِلَيْهِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُجَادِلُنِي فِيهِ وَيَقُولُ " اتَّقِي اللَّهَ فَإِنَّهُ ابْنُ عَمِّكِ " . فَمَا بَرِحْتُ حَتَّى نَزَلَ الْقُرْآنُ { قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا } إِلَى الْفَرْضِ فَقَالَ " يُعْتِقُ رَقَبَةً " . قَالَتْ لاَ يَجِدُ قَالَ " فَيَصُومُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ " . قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ شَيْخٌ كَبِيرٌ مَا بِهِ مِنْ صِيَامٍ . قَالَ " فَلْيُطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا " . قَالَتْ مَا عِنْدَهُ مِنْ شَىْءٍ يَتَصَدَّقُ بِهِ قَالَتْ فَأُتِيَ سَاعَتَئِذٍ بِعَرَقٍ مِنْ تَمْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنِّي أُعِينُهُ بِعَرَقٍ آخَرَ . قَالَ " قَدْ أَحْسَنْتِ اذْهَبِي فَأَطْعِمِي بِهَا عَنْهُ سِتِّينَ مِسْكِينًا وَارْجِعِي إِلَى ابْنِ عَمِّكِ " . قَالَ وَالْعَرَقُ سِتُّونَ صَاعًا قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي هَذَا إِنَّهَا كَفَّرَتْ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ تَسْتَأْمِرَهُ . وَقَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا أَخُو عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ .
Бизга Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, бизга Ибн Идрис Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Маъмар ибн Абдуллаҳ ибн Ҳанзаладан, у Юсуф ибн Абдуллаҳ ибн Саломдан, у Хувайла бинт Молик ибн Саълабадан ривоят қилди. У деди: Эрим Авс ибн Сомит мендан зиҳор қилди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига унга шикоят қилгани келдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса у ҳақда мен билан баҳслашар ва: «Аллаҳдан қўрқ, ахир у сенинг амакингнинг ўғлидир» дердилар. Мен ҳали жойимдан кетмасимдан Қуръан нозил бўлди: ‹Эри ҳақида сен билан баҳслашаётган аёлнинг сўзини Аллаҳ эшитди› — то фарз қилингунигача. Сўнг у зот: «Бир қул озод қилсин» дедилар. Мен: ‹У топа олмайди› дедим. У зот: «Унда икки ой кетма-кет рўза тутсин» дедилар. Мен: ‹Эй Расулуллаҳ, у кекса чолдир, рўза тутишга қуввати йўқ› дедим. У зот: «Унда олтмиш мискинга таом берсин» дедилар. Мен: ‹Унинг садақа қиладиган ҳеч нарсаси йўқ› дедим. Шу вақтда бир арқ (сават) хурмо келтирилди. Мен: ‹Эй Расулуллаҳ, мен унга бошқа бир арқ билан ёрдам бераман› дедим. У зот: «Яхши қилибсан, бор, унинг номидан шу билан олтмиш мискинга таом бер ва амакингнинг ўғлига қайт» дедилар. У деди: Арқ олтмиш сўъ эди. Абу Довуд деди: Бу ҳақда у эридан рухсат сўрамасдан унинг ўрнига каффарот берган. Ва Абу Довуд деди: Бу Убода ибн Сомитнинг акасидир.