حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ دَاوُدَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ، بْنِ عَازِبٍ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ النَّحْرِ فَقَالَ " لاَ يَذْبَحَنَّ أَحَدٌ حَتَّى يُصَلِّيَ " . قَالَ فَقَالَ خَالِي يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ اللَّحْمُ فِيهِ مَكْرُوهٌ . ثُمَّ ذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِ هُشَيْمٍ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий Довуддан, у аш-Шаъбийдан, у ал-Баро ибн Озибдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга Наҳр куни (Қурбон куни) хутба қилиб: «Ҳеч ким намоз ўқимагунча сўймасин», деди. (Баро) айтди: Тоғам: «Эй Расулуллаҳ, бу кун гўшт (ейилиши) ёқимли бўлган кундир», деди. Сўнг (рови) Ҳушайм ҳадиси маъносида зикр қилди.