حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ بَنِي الْمُصْطَلِقِ فَأَصَبْنَا سَبْيًا مِنْ سَبْىِ الْعَرَبِ، فَاشْتَهَيْنَا النِّسَاءَ فَاشْتَدَّتْ عَلَيْنَا الْعُزْبَةُ وَأَحْبَبْنَا الْعَزْلَ، فَسَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَفْعَلُوا، مَا مِنْ نَسَمَةٍ كَائِنَةٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلاَّ وَهْىَ كَائِنَةٌ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Робиъа ибн Абу Абдурроҳмандан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у Ибн Муҳайриздан, у деди: Мен Абу Саидни (розияллаҳу анҳу) кўрдим ва ундан сўрадим. У деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Банул Мусталиқ ғазотига чиқдик, араб асирларидан асир олдик. Биз аёлларни хоҳлаб қолдик, бизга бўйдоқлик қаттиқ ботди, биз азлни (жимаъда тўкишни) ёқтирдик. Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадик. У: «Буни қилмаслигингиз сизга (зарар) эмас (қилманглар). Қиёмат кунигача бўладиган ҳар бир жон, албатта бўлгувчидир», деди.