حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لاَ أَزَالُ أُحِبُّ بَنِي تَمِيمٍ. وَحَدَّثَنِي ابْنُ سَلاَمٍ أَخْبَرَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنِ الْمُغِيرَةِ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ. وَعَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ مَا زِلْتُ أُحِبُّ بَنِي تَمِيمٍ مُنْذُ ثَلاَثٍ سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِيهِمْ، سَمِعْتُهُ يَقُولُ " هُمْ أَشَدُّ أُمَّتِي عَلَى الدَّجَّالِ ". قَالَ وَجَاءَتْ صَدَقَاتُهُمْ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَذِهِ صَدَقَاتُ قَوْمِنَا ". وَكَانَتْ سَبِيَّةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ عَائِشَةَ. فَقَالَ " أَعْتِقِيهَا فَإِنَّهَا مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ ".
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Умора ибн Қаъқўдан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у деди: Мен Бану Тамимни доим севаман. Ва менга Ибн Салом ривоят қилди, бизга Жарир ибн Абдулҳамид хабар берди, у Муғирадан, у Ҳорисдан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан; ва Уморадан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан, у деди: Мен Бану Тамимни — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни улар ҳақида (гапирган) учта (нарса)ни эшитганимдан бери — севаман. Мен уни шундай деяётганини эшитдим: «Улар умматимнинг Дажжолга қарши энг қаттиқларидир». У деди: Уларнинг садақалари келди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Булар бизнинг қавмимизнинг садақалари», деди. Улардан бир асир (чўри) Оишанинг ҳузурида эди. У: «Уни озод қил, чунки у Исмоил авлодидан», деди.