أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ، عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَشَرَةٌ مِنَ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ وَقَصُّ الأَظْفَارِ وَغَسْلُ الْبَرَاجِمِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَالسِّوَاكُ وَالاِسْتِنْشَاقُ وَنَتْفُ الإِبْطِ وَحَلْقُ الْعَانَةِ وَانْتِقَاصُ الْمَاءِ " . قَالَ مُصْعَبٌ وَنَسِيتُ الْعَاشِرَةَ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ الْمَضْمَضَةَ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Вакииъ хабар берди, у деди: бизга Закарийё ибн Абу Зоида Мусъаб ибн Шайбадан, у Талқ ибн Ҳабибдан, у Абдуллаҳ ибнуз-Зубайрдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди: «Ўн нарса фитратдандир: мўйловни қирқиш, тирноқларни қирқиш, бармоқ бўғимларини ювиш, соқолни қўйиб юбориш, мисвок, (сувни) бурунга тортиш, қўлтиқ тукини юлиш, ов сочини олиш ва сув билан (таҳоратдан кейин) тозаланиш,» дедилар. Мусъаб деди: Мен ўнинчисини унутдим, балки у оғизни чайиш бўлса керак.