أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ طَلْقًا، يَذْكُرُ عَشْرَةً مِنَ الْفِطْرَةِ السِّوَاكَ وَقَصَّ الشَّارِبِ وَتَقْلِيمَ الأَظْفَارِ وَغَسْلَ الْبَرَاجِمِ وَحَلْقَ الْعَانَةِ وَالاِسْتِنْشَاقَ . وَأَنَا شَكَكْتُ فِي الْمَضْمَضَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаҳъло хабар берди, у деди: бизга ал-Муътамир отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Талқнинг фитратдан ўн нарсани зикр қилаётганини эшитдим: мисвок, мўйловни қирқиш, тирноқларни олиш, бармоқ бўғимларини ювиш, ов сочини олиш ва (сувни) бурунга тортиш. Мен оғизни чайиш (ҳақида) шубҳа қилдим.