5114-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، سُئِلَ عَنْ شَيْبِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَانَ إِذَا ادُّهِنَ رَأْسُهُ لَمْ يُرَ مِنْهُ وَإِذَا لَمْ يُدَّهَنْ رُئِيَ مِنْهُ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Симокдан (ривоят қилиб), у деди: мен Жобир ибн Самурадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг оқ соч(лар)и ҳақида сўралганини эшитдим. У деди: агар бошларига мой суртилса, ундан (оқ соч) кўринмас, агар мой суртилмаса, ундан (оқ соч) кўринарди.