أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ وَكَانَ جَعَلَ فَصَّهُ فِي بَاطِنِ كَفِّهِ فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ مِنْ ذَهَبٍ فَطَرَحَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ وَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ فَكَانَ يَخْتِمُ بِهِ وَلاَ يَلْبَسُهُ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Абу Авона, Абу Бишрдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олтиндан узук тақиб олдилар ва унинг кўзини кафтининг ички томонига қаратиб қўйган эдилар, шунда одамлар ҳам олтиндан узуклар тақишди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ташладилар, одамлар ҳам узукларини ташлашди. Сўнг (Расулуллаҳ) кумушдан узук тақиб олдилар, уни (хат) муҳрлаш учун ишлатардилар, лекин (тақиб) киймас эдилар.