أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ وَكَانَ فَصُّهُ فِي بَاطِنِ كَفِّهِ فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ مِنْ ذَهَبٍ فَطَرَحَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ وَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ فَكَانَ يَخْتِمُ بِهِ وَلاَ يَلْبَسُهُ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, у Абу Бишрдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олтиндан узук ясатдилар ва унинг кўзи кафтларининг ички томонида эди. Шунда одамлар ҳам олтиндан узуклар ясата бошладилар. Бас, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ташладилар, одамлар ҳам узукларини ташладилар. Сўнгра кумушдан узук ясатдилар ва у билан муҳрлар босардилар, лекин уни тақмас эдилар.