أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا فَلَبِسَهُ قَالَ " شَغَلَنِي هَذَا عَنْكُمْ مُنْذُ الْيَوْمِ إِلَيْهِ نَظْرَةٌ وَإِلَيْكُمْ نَظْرَةٌ " . ثُمَّ أَلْقَاهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Алий ибн Ҳарб хабар бериб, деди: бизга Усмон ибн Умар, деди: бизга Молик ибн Миғвал, Сулаймон аш-Шайбонийдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир узук тақиб олдилар-да, уни кийиб, дедилар: «Бу (узук) бугундан бери сизлардан мени машғул қилиб қўйди — бир қараш унга, бир қараш сизларга.» Сўнг уни ташлаб юбордилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اصْطَنَعَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ وَكَانَ يَلْبَسُهُ فَجَعَلَ فَصَّهُ فِي بَاطِنِ كَفِّهِ فَصَنَعَ النَّاسُ ثُمَّ إِنَّهُ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَنَزَعَهُ وَقَالَ " إِنِّي كُنْتُ أَلْبَسُ هَذَا الْخَاتَمَ وَأَجْعَلُ فَصَّهُ مِنْ دَاخِلٍ " . فَرَمَى بِهِ ثُمَّ قَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَلْبَسُهُ أَبَدًا " . فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс, Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олтиндан узук ясаттириб, уни кияр эдилар, кўзини кафтининг ички томонига қаратиб қўйган эдилар, шунда одамлар ҳам (шундай) қилди. Сўнгра улар минбарга ўтириб, уни ечдилар ва дедилар: «Мен шу узукни кийиб, кўзини ичкари томонга қаратиб қўярдим.» Сўнг уни улоқтириб ташлаб, дедилар: «Аллаҳга қасамки, уни ҳеч қачон киймайман.» Шунда одамлар ҳам узукларини ташладилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قِرَاءَةً عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ رَأَى فِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ يَوْمًا وَاحِدًا فَصَنَعُوهُ فَلَبِسُوهُ فَطَرَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَطَرَحَ النَّاسُ .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон, Иброҳим ибн Саъддан ўқилган (ривоят) билан хабар берди, у Ибн Шиҳобдан, у Анасдан (ривоят қилдики), у бир куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қўлларида кумушдан узук кўрди, шунда одамлар уни (ўзларига) ясаб кийишди, бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (уни) ташладилар, одамлар ҳам ташлашди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ وَكَانَ جَعَلَ فَصَّهُ فِي بَاطِنِ كَفِّهِ فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ مِنْ ذَهَبٍ فَطَرَحَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ وَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ فَكَانَ يَخْتِمُ بِهِ وَلاَ يَلْبَسُهُ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Абу Авона, Абу Бишрдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олтиндан узук тақиб олдилар ва унинг кўзини кафтининг ички томонига қаратиб қўйган эдилар, шунда одамлар ҳам олтиндан узуклар тақишди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ташладилар, одамлар ҳам узукларини ташлашди. Сўнг (Расулуллаҳ) кумушдан узук тақиб олдилар, уни (хат) муҳрлаш учун ишлатардилар, лекин (тақиб) киймас эдилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ اتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ وَجَعَلَ فَصَّهُ مِمَّا يَلِي بَطْنَ كَفِّهِ فَاتَّخَذَ النَّاسُ الْخَوَاتِيمَ فَأَلْقَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ أَلْبَسُهُ أَبَدًا " . ثُمَّ اتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ فَأَدْخَلَهُ فِي يَدِهِ ثُمَّ كَانَ فِي يَدِ أَبِي بَكْرٍ ثُمَّ كَانَ فِي يَدِ عُمَرَ ثُمَّ كَانَ فِي يَدِ عُثْمَانَ حَتَّى هَلَكَ فِي بِئْرِ أَرِيسٍ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Бишр, Убайдуллаҳдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилди) хабар берди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олтиндан узук тақиб олдилар ва унинг кўзини кафтининг ички томонига қаратиб қўйдилар, шунда одамлар ҳам узуклар тақишди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ташладилар-да, дедилар: «Уни ҳеч қачон киймайман.» Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушдан узук тақиб олдилар ва уни қўлларига кийдилар. Сўнг у Абу Бакрнинг қўлида, сўнг Умарнинг қўлида, сўнг Усмоннинг қўлида бўлди, токи у Арис қудуғида йўқолгунча.