أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، أَنَّهُ رَأَى حُلَّةَ سِيَرَاءَ تُبَاعُ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذَا لِيَوْمِ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ " . قَالَ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدُ مِنْهَا بِحُلَلٍ فَكَسَانِي مِنْهَا حُلَّةً فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِيهَا مَا قُلْتَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا إِنَّمَا كَسَوْتُكَهَا لِتَكْسُوهَا أَوْ لِتَبِيعَهَا " . فَكَسَاهَا عُمَرُ أَخًا لَهُ مِنْ أُمِّهِ مُشْرِكًا .
Бизга Ишоқ ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр, деди: бизга Убайдуллаҳ, Нофеъдан, у Ибн Умардан, у Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у масжид эшиги олдида сотилаётган ипакдан тўқилган бир ҳуллани кўрди. (Умар) деди: «Ё Расулуллаҳ, шуни жума куни учун ва элчилар олдингизга келганларида (кийиш учун) сотиб олсангиз эди?» Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Буни фақат охиратда насибаси бўлмаган киши кияди,» дедилар. (Умар) деди: Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га шундай ҳуллалардан келтирилди ва у менга шулардан бир ҳулла кийдирдилар. (Умар) деди: «Ё Расулуллаҳ, буни менга кийдирдингизми, аҳир бу ҳақида (аввал) шу сўзларни айтган эдингиз?» Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен буни сенга кийишинг учун бермадим, балки уни (бошқага) кийдиришинг ёки сотишинг учун бердим,» дедилар. Шунда Умар уни онаси томонидан мушрик бўлган бир акасига кийдирди.