أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي إِسْحَاقَ - قَالَ قَالَ سَالِمٌ مَا الإِسْتَبْرَقُ قُلْتُ مَا غَلُظَ مِنَ الدِّيبَاجِ وَخَشُنَ مِنْهُ . قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ رَأَى عُمَرُ مَعَ رَجُلٍ حُلَّةَ سُنْدُسٍ فَأَتَى بِهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اشْتَرِ هَذِهِ " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Бизга Имрон ибн Мусо хабар берди, у деди: бизга Абдулворис ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё — у Ибн Абу Ишоқ — ривоят қилди, у деди: Солим: «Истабрақ нима?» деди. Мен: «Дебожнинг қалин ва дағал бўлгани,» дедим. У деди: мен Абдуллаҳ ибн Умарнинг шундай деганини эшитдим: Умар бир киши билан бирга сундус ҳулласини кўрди-да, уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келтирди. У зот: «Буни сотиб ол,» дедилар. Сўнг (Яҳё) ҳадисни давом эттирди.