أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، وَيَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، وَأَبُو فَرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ، قَالَ اسْتَسْقَى حُذَيْفَةُ فَأَتَاهُ دُهْقَانٌ بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ فَحَذَفَهُ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِمْ مِمَّا صَنَعَ بِهِ وَقَالَ إِنِّي نَهَيْتُهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تَشْرَبُوا فِي إِنَاءِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَلاَ تَلْبَسُوا الدِّيبَاجَ وَلاَ الْحَرِيرَ فَإِنَّهَا لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَنَا فِي الآخِرَةِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Язид хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Нажиҳ ривоят қилди, у Мужоҳиддан, у Ибн Абу Лайлдан, ҳамда Язид ибн Абу Зиёд, у Ибн Абу Лайлдан, ҳамда Абу Фарва, у Абдуллаҳ ибн Укаймдан (ривоят қилди), у деди: Ҳузайфа сув сўради, шунда бир деҳқон (улуғ) унга кумуш идишда сув келтирди. У эса уни (идишни) отиб юборди, сўнг ўзининг қилган иши ҳақида уларга узр айтиб деди: мен уни қайтарган эдим. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитганман: «Олтин ва кумуш идишда ичманглар, дебож ва ипак кийманглар, чунки улар (кофирлар) учун бу дунёда, биз учун эса охиратдадир,» дедилар.