أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، سَنَةَ سَبْعٍ وَمِائَتَيْنِ قَالَ حَدَّثَنَا الصَّعْقُ بْنُ حَزْنٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَلِيٍّ الْبَارِقِيِّ، قَالَ أَتَتْنِي امْرَأَةٌ تَسْتَفْتِينِي فَقُلْتُ لَهَا هَذَا ابْنُ عُمَرَ . فَاتَّبَعَتْهُ تَسْأَلُهُ وَاتَّبَعْتُهَا أَسْمَعُ مَا يَقُولُ . قَالَتْ أَفْتِنِي فِي الْحَرِيرِ . قَالَ نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Менга Иброҳим ибн Яъқуб хабар берди, у деди: бизга Абу Нуъмон икки юз еттинчи йилда ривоят қилди, у деди: бизга ас-Саъқ ибн Ҳазн ривоят қилди, у Қатодадан, у Алий ал-Бориқийдан (ривоят қилди), у деди: бир аёл мендан фатво сўраб келди. Мен унга: «Мана Ибн Умар (турибди),» дедим. У ундан сўрамоқчи бўлиб унинг ортидан эргашди, мен ҳам у (Ибн Умар) нима дейишини эшитиш учун унинг ортидан эргашдим. У (аёл): «Менга ипак ҳақида фатво беринг,» деди. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан қайтарганлар,» деди.