وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنِ الْعَقَدِيِّ، - قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ، سَعْدٍ أَنَّ سَعْدًا، رَكِبَ إِلَى قَصْرِهِ بِالْعَقِيقِ فَوَجَدَ عَبْدًا يَقْطَعُ شَجَرًا أَوْ يَخْبِطُهُ فَسَلَبَهُ فَلَمَّا رَجَعَ سَعْدٌ جَاءَهُ أَهْلُ الْعَبْدِ فَكَلَّمُوهُ أَنْ يَرُدَّ عَلَى غُلاَمِهِمْ أَوْ عَلَيْهِمْ مَا أَخَذَ مِنْ غُلاَمِهِمْ فَقَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ أَرُدَّ شَيْئًا نَفَّلَنِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَأَبَى أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ .
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Абд ибн Ҳумайд иккаласи ал-Ақадийдан ривоят қилди — Абд: бизга Абдулмалик ибн Амр хабар берди, деди — бизга Абдуллаҳ ибн Жаъфар Исмоил ибн Муҳаммаддан, у Омир ибн Саъддан ривоят қилдики, Саъд Ақиқдаги қасрига (от)миниб борди ва бир қулнинг дарахт кесаётганини ёки (барг учун) қоқаётганини кўриб, унинг (асбоб-кийимини) ўлжа қилиб олди. Саъд қайтганида, қулнинг эгалари келиб, ундан ўз қулларига — ёки ўзларига — қулларидан олган нарсасини қайтаришни сўраб гаплашдилар. У: «Аллаҳ сақласин, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга (ўлжа қилиб) берган нарсани қайтарайми?!» деди ва уларга қайтаришдан бош тортди.