أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عَقِيلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَشْعَثَ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لاَ يَنْظُرُ إِلَى مُسْبِلِ الإِزَارِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Убайд ибн Ақил хабар бериб деди: менга бобом ривоят қилиб деди: бизга Шуъба, Ашъасдан ривоят қилди. У деди: мен Саид ибн Жубайрни, Ибн Аббосдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилаётганини эшитдим. У (Набий): «Албатта, Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳ изорини (тўпиқдан пастга) туширувчига (раҳмат назари билан) қарамайди,» дедилар.