أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ مِهْرَانَ الأَعْمَشَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ الْمَنَّانُ بِمَا أَعْطَى وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ " .
Бизга Бишр ибн Холид хабар берди, у деди: бизга Ғундар ривоят қилди, Шуъбадан, у деди: мен Сулаймон ибн Миҳрон ал-Аъмашдан эшитдим, у Сулаймон ибн Муширдан, у Хараша ибн ал-Ҳуррдан, у Абу Зар (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (тоифа киши борки), Аллаҳ азза ва жалла қиёмат куни уларга (яхшилик билан) гапирмайди, уларни покламайди ва уларга аламли азоб бордир: берган нарсасини миннат қилувчи, изорини (тўпиғидан паст) осилтирувчи ва молини ёлғон қасам билан сотувчи,» дедилар.