أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ، - وَهُوَ الأَعْمَشُ - عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ الْمَنَّانُ بِمَا أَعْطَى وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ " .
Бизга Бишр ибн Холид хабар берди, у деди: бизга Ғундар, Шуъбадан ривоят қилди, у деди: мен Сулаймонни — у ал-Аъмашдир — Сулаймон ибн Мусъҳирдан, у Хараша ибн ал-Ҳуррдан, у Абу Заррдан (ривоят қилаётганини) эшитдим, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (тоифа) борки, Аллаҳ (азза ва жалла) Қиёмат кунида уларга гапирмайди, уларга (раҳмат билан) қарамайди, уларни покламайди ва уларга аламли азоб бор: берган нарсасини миннат қилувчи киши, изорини (тўпиғидан пастга) осилтириб юрадиган киши ва мол-товарини ёлғон қасам ила ўтказадиган киши,» дедилар.