Берган нарсасини миннат қилувчи

Zakot kitobi · 3 ҳадис

باب الْمَنَّانِ بِمَا أَعْطَى ‏‏

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْعَاقُّ لِوَالِدَيْهِ وَالْمَرْأَةُ الْمُتَرَجِّلَةُ وَالدَّيُّوثُ وَثَلاَثَةٌ لاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ الْعَاقُّ لِوَالِدَيْهِ وَالْمُدْمِنُ عَلَى الْخَمْرِ وَالْمَنَّانُ بِمَا أَعْطَى ‏"‏ ‏.‏

Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Язид ибн Зурейъ ривоят қилди, у деди: бизга Умар ибн Муҳаммад, Абдуллаҳ ибн Ясордан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у ўз отасидан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (тоифа) борки, Аллаҳ (азза ва жалла) Қиёмат кунида уларга (раҳмат назари билан) қарамайди: ота-онасига оқ бўлган киши, эркакларга ўхшашга уринган аёл ва дайюс (оиласидаги бузуқликка бепарво қараган). Яна уч (тоифа) борки, улар жаннатга кирмайдилар: ота-онасига оқ бўлган киши, майхўрликка берилган киши ва берган нарсасини миннат қилувчи киши,» дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُدْرِكِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏"‏ ‏.‏ فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ خَابُوا وَخَسِرُوا خَابُوا وَخَسِرُوا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ وَالْمَنَّانُ عَطَاءَهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, Муҳаммаддан, у деди: бизга Шуъба, Алий ибн ал-Мудрикдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарирдан, у Хараша ибн ал-Ҳуррдан, у Абу Заррдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Уч (тоифа) борки, Аллаҳ (азза ва жалла) Қиёмат кунида уларга гапирмайди, уларга (раҳмат билан) қарамайди, уларни (гуноҳлардан) покламайди ва уларга аламли азоб бор,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) буни (уч марта) такрор ўқидилар. Абу Зарр: «Улар зиён кўрдилар ва нобуд бўлдилар, улар зиён кўрдилар ва нобуд бўлдилар,» деди. (Набий алайҳиссалом) дедилар: «(Кибрдан) изорини (оёғи тўпиғидан пастга) осилтириб юрадиган киши, мол-товарини ёлғон қасам ила ўтказадиган киши ва берган инъомини миннат қиладиган киши,» дедилар.

أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ، - وَهُوَ الأَعْمَشُ - عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ الْمَنَّانُ بِمَا أَعْطَى وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Бишр ибн Холид хабар берди, у деди: бизга Ғундар, Шуъбадан ривоят қилди, у деди: мен Сулаймонни — у ал-Аъмашдир — Сулаймон ибн Мусъҳирдан, у Хараша ибн ал-Ҳуррдан, у Абу Заррдан (ривоят қилаётганини) эшитдим, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (тоифа) борки, Аллаҳ (азза ва жалла) Қиёмат кунида уларга гапирмайди, уларга (раҳмат билан) қарамайди, уларни покламайди ва уларга аламли азоб бор: берган нарсасини миннат қилувчи киши, изорини (тўпиғидан пастга) осилтириб юрадиган киши ва мол-товарини ёлғон қасам ила ўтказадиган киши,» дедилар.