أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُدْرِكِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ " . فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ خَابُوا وَخَسِرُوا خَابُوا وَخَسِرُوا . قَالَ " الْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ وَالْمَنَّانُ عَطَاءَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, Муҳаммаддан, у деди: бизга Шуъба, Алий ибн ал-Мудрикдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарирдан, у Хараша ибн ал-Ҳуррдан, у Абу Заррдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Уч (тоифа) борки, Аллаҳ (азза ва жалла) Қиёмат кунида уларга гапирмайди, уларга (раҳмат билан) қарамайди, уларни (гуноҳлардан) покламайди ва уларга аламли азоб бор,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) буни (уч марта) такрор ўқидилар. Абу Зарр: «Улар зиён кўрдилар ва нобуд бўлдилар, улар зиён кўрдилар ва нобуд бўлдилар,» деди. (Набий алайҳиссалом) дедилар: «(Кибрдан) изорини (оёғи тўпиғидан пастга) осилтириб юрадиган киши, мол-товарини ёлғон қасам ила ўтказадиган киши ва берган инъомини миннат қиладиган киши,» дедилар.