أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَبَّادِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الأَرْبَعِ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс, Саид ибн Абу Саиддан, у акаси Аббод ибн Абу Саиддан (ривоят қилдики), у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитган: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен Сендан тўрт нарсадан паноҳ сўрайман: фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва эшитилмайдиган дуодан,» дер эдилар.