حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَخِيهِ، عَبَّادِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الأَرْبَعِ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Саъид ибн Абу Саъид ал-Мақбурийдан, у ўз акаси Аббод ибн Абу Саъиддан ривоят қилдики, у Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳумма инний аъузу бика минал-арбаъи: мин илмин лаа янфаъу ва мин қалбин лаа яхшаъу ва мин нафсин лаа ташбаъу ва мин дуъааин лаа юсмаъ (Эй Аллаҳ, мен тўрт нарсадан Сенга сиғинаман: нафъ бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва эшитилмайдиган дуодан)», деб айтар эдилар.