حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ زُهَيْرِ بْنِ الأَقْمَرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَدُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَمِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَؤُلاَءِ الأَرْبَعِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ . قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Одам, Абу Бакр ибн Айёшдан, у ал-Аъмашдан, у Амр ибн Муррадан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан, у Зуҳайр ибн ал-Ақмардан, у Абдуллаҳ ибн Амр (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дердилар: «Аллаҳим, қўрқмайдиган қалбдан, эшитилмайдиган дуодан, тўймайдиган нафсдан ва наф бермайдиган илмдан Сенга паноҳ тилайман. Мана шу тўрт нарсадан Сенга паноҳ тилайман.» У (Термизий) деди: Бу бобда Жобир, Абу Ҳурайра ва Ибн Масъуддан ҳам (ривоятлар) бор. Ва у деди: бу ҳадис Абдуллаҳ ибн Амрнинг ҳадисидан, шу йўл жиҳатидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.