أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ صَالِحٍ الْبَارِقِيِّ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ نَصْرٍ، وَجُمَيْلَةَ بِنْتِ عَبَّادٍ، أَنَّهُمَا سَمِعَتَا عَائِشَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ شَرَابٍ صُنِعَ فِي دُبُّاءٍ أَوْ حَنْتَمٍ أَوْ مُزَفَّتٍ لاَ يَكُونُ زَيْتًا أَوْ خَلاًّ .
Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, Авн ибн Солиҳ ал-Бориқийдан, у Зайнаб бинти Наср ва Жумайла бинти Аббоддан (ривоят қилдики), улар иккаласи Оишадан эшитишди, у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитдим, улар дуббо (қовоқ идиш), ҳантам (яшил кўза) ёки музаффат (смола сурилган идиш)да тайёрланган ичимликдан — мой ёки сирка бўлмаса — қайтарардилар.»