أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ تَلَقَّتْ ثَقِيفٌ عُمَرَ بِشَرَابٍ فَدَعَا بِهِ فَلَمَّا قَرَّبَهُ إِلَى فِيهِ كَرِهَهُ فَدَعَا بِهِ فَكَسَرَهُ بِالْمَاءِ فَقَالَ هَكَذَا فَافْعَلُوا .
Бизга Закариё ибн Яҳё хабар берди, у деди: бизга Абдулаъло ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Яҳё ибн Саиддан ривоят қилди, у Саид ибн ал-Мусайябни шундай деяётганини эшитди: Сақиф (қабиласи) Умарни бир ичимлик билан кутиб олди. У уни келтиришни буюрди, қачонки уни оғзига яқинлаштирганда, уни ёқтирмади. У уни келтиришни буюрди ва уни сув билан синдирди, сўнг: «Мана шундай қилинглар,» деди.