أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ هَارُونَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، قَالَ بِعْهُ عَصِيرًا مِمَّنْ يَتَّخِذُهُ طِلاَءً وَلاَ يَتَّخِذُهُ خَمْرًا .
Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у Ҳорун ибн Иброҳимдан, у Ибн Сириндан (ривоят қилдики), у деди: Уни шарбат сифатида ундан тилў (қуюлтирилган узум шарбати) тайёрлайдиган, хамр (шароб) қилмайдиган кишига сот.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етказади (марфуъ қилади) Шаҳарлик киши бадавий (чўлда яшовчи) учун сотмасин.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир яҳудийдан насияга (қарзга) таом сотиб олди ва унга ўзининг темир совутини гаровга қўйди.
Ким чанглатилган (таъбир қилинган) хурмо палмасини сотса, унинг меваси сотувчиники (бўлади), фақат харидор шарт қилса (мустасно)
Аср намозини қолдирган (бой берган) киши гўё аҳли ва молидан маҳрум қилинган (талаб-тораж қилинган) кабидир,
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир яҳудийдан таом сотиб олди ва унга совутини гаровга қўйди.
ки: Бир киши ўз ғуломини мудаббар қилиб (ўлимидан кейин озод бўладиган қилиб) озод қилди, ундан бошқа моли йўқ эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам буюриб, у (ғулом) етти юз ёки тўққиз юз…