أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ الْمُؤَذِّنُ إِذَا أَذَّنَ قَامَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ يُصَلُّونَ حَتَّى يَخْرُجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ كَذَلِكَ وَيُصَلُّونَ قَبْلَ الْمَغْرِبِ وَلَمْ يَكُنْ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ شَىْءٌ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Абу Омир хабар бериб, бизга Шуъба, Амр ибн Омир ал-Ансорийдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, у деди: муаззин азон айтганда, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан баъзи кишилар туриб, устунлар томон шошилар ва намоз ўқир эдилар, ҳатто Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб келганларида ҳам улар шу ҳолатда бўлар эдилар. Улар Мағрибдан олдин (икки ракат) намоз ўқир эдилар ва азон билан иқомат орасида (бошқа) ҳеч нарса йўқ эди.