حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ الأَنْصَارِيَّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ الْمُؤَذِّنُ إِذَا أَذَّنَ قَامَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ حَتَّى يَخْرُجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ كَذَلِكَ يُصَلُّونَ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ، وَلَمْ يَكُنْ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ شَىْءٌ. قَالَ عُثْمَانُ بْنُ جَبَلَةَ وَأَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ لَمْ يَكُنْ بَيْنَهُمَا إِلاَّ قَلِيلٌ.
Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди: Ғундар бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Мен Амр ибн Омир Ансорийни эшитдим, у Анас ибн Моликдан: У деди: Муаззин азон айтса, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан баъзилари туриб устунлар томон шошилардилар (икки ракат ўқиш учун), токи Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқар эдилар, улар шу ҳолатда шомдан олдин икки ракат ўқир эдилар. Азон билан иқомат орасида (узун) нарса бўлмасди. Усмон ибн Жабала ва Абу Довуд Шуъбадан: ‹Иккиси орасида озгина (вақт)дан бошқа нарса бўлмасди›, дедилар.