أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ وَمَرَّ رَجُلٌ فِي الْمَسْجِدِ بَعْدَ النِّدَاءِ حَتَّى قَطَعَهُ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у Суфёндан, у Умар ибн Саиддан, у Ашъас ибн Абиш-Шаъсодан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)ни кўрдим, шу пайт бир киши азон айтилганидан кейин масжиддан ўтиб (чиқиб) кетди. Шунда Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу): «Бу (киши) эса Абул-Қосим (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га осий бўлибди,» деди.»