حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ وَمَعَهُ غُلاَمُهُ وَهْوَ يَطْلُبُ الإِسْلاَمَ، فَأَضَلَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ بِهَذَا، وَقَالَ أَمَا إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنَّهُ لِلَّهِ.
Бизга Шиҳоб ибн Аббод ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Ҳумайд ривоят қилди, у Исмоилдан, у Қайсдан, у деди: Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) — у билан бирга қули бўлиб, у Исломни истаб — келганда, уларнинг бири шеригиндан шу (йўлда) адашди. У деди: Билиб қўй, мен сени гувоҳ қиламанки, у Аллаҳ учун (озод).