أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِي قُبَاءً رَاكِبًا وَمَاشِيًا .
Бизга Қутайба хабар берди, у Моликдан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубо (масжиди)га гоҳ уловда, гоҳ пиёда келар эдилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қуба (масжиди)ни гоҳида уловда, гоҳида пиёда зиёрат қиларди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатхонага кирганларида узукларини ечиб қўяр эдилар.
ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Байтни уловлари устида тавоф қилар эдилар, рукунга етиб келганларида унга (қўллари билан) ишора қилар эдилар.
Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага пиёда ҳам, уловда ҳам келар эди.
ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Видолашув ҳажжида туя устида тавоф қилдилар ва рукнни (эгилган бошли) таёқ билан истилом қилар (силар) эдилар.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жамъда (Муздалифада) шом ва хуфтон (намозлари)ни жамладилар.