حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْتِي قُبَاءً مَاشِيًا وَرَاكِبًا.
Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага пиёда ҳам, уловда ҳам келар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
менга Нофиъ Ибн Умардан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага гоҳида уловда, гоҳида пиёда келарди.
ки, у Абдуллаҳ ибн Умарни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага гоҳида уловда, гоҳида пиёда келарди.
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қуба (масжиди)ни гоҳида уловда, гоҳида пиёда зиёрат қиларди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловлари устида (Байтни) тавоф қилдилар ва Рукнга (Ҳажарул-Асвад бурчагига) етганларида унга ишора қилдилар.
ал-Баро айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фажрда ва шомда қунут тутди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубо (масжиди)га гоҳ уловда, гоҳ пиёда келар эдилар.