وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ .
ал-Баро айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фажрда ва шомда қунут тутди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ал-Баро ибн Озиб (ривоят қилди)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) субҳда ва шомда қунут тутар эди.
. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам пора берувчи ва пора олувчини лаънатладилар.
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абу Бакр (розияллаҳу анҳу)га буюрди; бас у унга ғусл қилиб, эҳлол қилишни буюрди.
Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага пиёда ҳам, уловда ҳам келар эди.
. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хантамада, қовоқ идишда ва нақирда ичишдан қайтардилар.
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи рўзадор ҳолда — (терисини тегизиб) қучоқлар эди.