حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْنُتُ فِي الصُّبْحِ وَالْمَغْرِبِ .
ал-Баро ибн Озиб (ривоят қилди)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) субҳда ва шомда қунут тутар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ал-Баро айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фажрда ва шомда қунут тутди.
Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага пиёда ҳам, уловда ҳам келар эди.
ки, у Абдуллаҳ ибн Умарни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубага гоҳида уловда, гоҳида пиёда келарди.
Абдуллаҳ ибн Умар айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида витр ўқир эди.
ки, Абуш-Шаъсо унга Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иҳромда (бўлган ҳолда) никоҳландилар.
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шомни — қуёш ботиб, парда (уфқ) ортига яширинганида — ўқир эди.