أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يُكَبِّرُ - قَالَ - وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ حِينَ يُكَبِّرُ لِلرُّكُوعِ وَيَفْعَلُ ذَلِكَ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَيَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . وَلاَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, у Юнусдан, у аз-Зуҳрийдан, у деди: менга Солим хабар берди, у Ибн Умардан (ривоят қилиб) айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни кўрдим: намозга турганларида қўлларини элкалари баробарига етгунча кўтарар, сўнг такбир айтар эдилар. (Ибн Умар) деди: У зот рукуга такбир айтганларида ҳам шундай қилар, рукудан бошларини кўтарганларида ҳам шундай қилар ва «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ» дер эдилар. Саждада эса буни қилмас эдилар.