أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، أَنَّ أَبَا الرِّجَالِ، مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَهُ عَنْ أُمِّهِ، عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ رَجُلاً عَلَى سَرِيَّةٍ فَكَانَ يَقْرَأُ لأَصْحَابِهِ فِي صَلاَتِهِمْ فَيَخْتِمُ بِـ { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } فَلَمَّا رَجَعُوا ذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " سَلُوهُ لأَىِّ شَىْءٍ فَعَلَ ذَلِكَ " . فَسَأَلُوهُ فَقَالَ لأَنَّهَا صِفَةُ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَقْرَأَ بِهَا . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَخْبِرُوهُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّهُ " .
Бизга Сулаймон ибн Довуд хабар берди, Ибн Ваҳбдан, у деди: бизга Амр ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, Саид ибн Абу Ҳилолдан, унга Абур-Рижол Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, онаси Амрадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини сарийя (қўшин)га (саркарда қилиб) юбордилар. У шерикларига намозларида (Қуръан) ўқир ва «Қул ҳуваллаҳу аҳад» билан тугатар эди. Улар қайтиб келганларида, буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтишди. Шунда у: «Ундан сўранг, нима учун буни қилди?» дедилар. Улар ундан сўрашди, у: «Чунки у Раҳмон (азза ва жалла)нинг сифатидир, шунинг учун мен уни ўқишни яхши кўраман,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унга хабар берингларки, Аллаҳ (азза ва жалла) уни севади,» дедилар.