حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ وَعْلَةَ - رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مِصْرَ - أَنَّهُ جَاءَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ ح . وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، وَغَيْرُهُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَعْلَةَ السَّبَإِيِّ، - مِنْ أَهْلِ مِصْرَ - أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ عَمَّا يُعْصَرُ مِنْ الْعِنَبِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ رَجُلًا أَهْدَى لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَاوِيَةَ خَمْرٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ عَلِمْتَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَهَا قَالَ لَا فَسَارَّ إِنْسَانًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَ سَارَرْتَهُ فَقَالَ أَمَرْتُهُ بِبَيْعِهَا فَقَالَ إِنَّ الَّذِي حَرَّمَ شُرْبَهَا حَرَّمَ بَيْعَهَا قَالَ فَفَتَحَ الْمَزَادَةَ حَتَّى ذَهَبَ مَا فِيهَا
Бизга Сувайд ибн Саид ривоят қилди, бизга Ҳафс ибн Майсара Зайд ибн Асламдан, у Абдурраҳмон ибн Ваъладан — Миср аҳлидан бўлган бир кишидан — ривоят қилдики, у Абдуллаҳ ибн Аббоснинг олдига келди. (ҳ) Бизга Абу Тоҳир ҳам ривоят қилди — лафз уники — бизга ибн Ваҳб хабар берди, менга Молик ибн Анас ва бошқалар Зайд ибн Асламдан, у Абдурраҳмон ибн Ваъла ас-Сабаийдан — Миср аҳлидан — хабар бердики, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан узумдан сиқиб олинадиган нарса ҳақида сўради. Ибн Аббос деди: Бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бир мешча хамр ҳадя қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Аллаҳ уни ҳаром қилганини биласанми?» деди. У: «Йўқ» деди. Сўнг бир одам билан пичирлашди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Унга нима деб пичирладинг?» деди. У: «Мен унга уни сотишни буюрдим» деди. Шунда У: «Албатта уни ичишни ҳаром қилган Зот уни сотишни ҳам ҳаром қилди» деди. У деди: Шунда у мешни очиб, ичидаги нарсани тўкиб ташлади.